fot. wikipedia.org
Rubin to przezroczysty, rzadki minerał. Jest odmianą korundu (podobnie jak szafir). Należy do najcenniejszych kamieni szlachetnych w jubilerstwie.

Charakteryzuje go czerwona barwa (jego nazwa pochodzi od łacińskiego słowa rubens, które oznacza kolor czerwony), za którą odpowiedzialna jest domieszka tlenku chromu. Możemy też spotkać rubin o barwie purpurowej, którą wywołuje domieszka wanadu, z kolei dzięki żelazu uzyskujemy kolor brunatnoczerwony. Po podgrzaniu nabiera barwy zielonej, traci ją jednak po ochłodzeniu.

Posiada matowy połysk, dopiero po oszlifowaniu staje się on szklisty i diamentowy. Istotną cechą rubinu jest także duża twardość (9 w skali Mohsa, twardszy jest tylko diament), dzięki czemu odznacza się dużą wytrzymałością na czynniki mechaniczne.

W przyrodzie występuje jako składnik skał metamorficznych. Rubiny o dużych rozmiarach i równocześnie wysokiej jakości są bardzo rzadkie, stąd także ich drogocenność.

Możemy się spotkać z tak zwanymi rubinami gwiaździstymi (zobacz zdjęcie), które są bardzo rzadkie i z tego powodu osiągają na rynku ogromne ceny, niejednokrotnie wyższe od cen brylantów.

W jubilerstwie rubin spotkamy zarówno jako pojedynczy kamień w złotej lub platynowej biżuterii jak i w towarzystwie brylantów lub cyrkonii, które podkreślą jego głęboką barwę.

Najwięcej złóż posiadają Sri Lanka, Indie, Tajlandia, Indonezja, USA, Australia czy Madagaskar. W przeszłości wydobywano go także w Polsce.

Jednym z najpiękniejszych i największym obecnie znanym rubinem jest "Edwardes Ruby", który ma 167kt i znajduje się w Brytyjskim Muzeum w Londynie.