fot. wikipedia.org
Cyrkon jest pospolitym minerałem z grupy krzemianów. Jego nazwa wywodzi się z perskiego zargun, co oznacza kolor złoty, którym się najczęściej charakteryzuje.

Mimo tego, że nazwa przypisuje mu już barwę, możemy go spotkać w bardzo różnych kolorach, poczynając od złocistobrunatnego czy żółtego (w różnych odcieniach) przez różowy, czerwony, niebieski, zielony, fioletowy oraz brunatny, na czarnym i bezbarwnym kończąc. Nie wszystkie odcienie są jednak naturalne, np. niebieski uzyskuje się przez obróbkę cieplną ciemnoczerwonych kamieni. Nie każdy spotykany jest także na rynku, ciężko np. o cyrkon w kolorze zielonym.

W przyrodzie występuje jako składnik skał magmowych i osadowych, możemy spotkać go także w sąsiedztwie innych kamieni używanych w jubilerstwie, np. kwarcu czy granatu.
Najwięcej złóż posiadają m.in. Sri Lanka, Kambodża, Indie, Australia, Rosja, USA, Kanada, Brazylia, Francja czy Norwegia. Możemy napotkać go także w Polsce w okolicach Szklarskiej Poręby, nad rzeką Kwisą i Izerą. Jako ciekawostkę można dodać, że duże jego ilości znajdują się w piaskach plażowych nad Bałtykiem.

Charakteryzuje się silną brylancją, posiada też wysoki współczynnik załamania światła, dzięki czemu dobrze oszlifowany cyrkon może konkurować pod tym względem z diamentem. Jest jednak dość kruchy, co utrudnia jego obróbkę oraz czyni wrażliwym na nacisk.

Był znany i wykorzystywany jako ozdoba już w starożytności.