fot. wikipedia.org / Didier Descouens
Baryt jest minerałem należącym do gromady siarczanów. Tworzy kryształy o pokroju tabliczkowym. Ze względu na swoją łupliwość i niską twardość nie znalazł szerokiego zastosowania w jubilerstwie.

Pomimo właściwości, które nie powzoliły mu zdobyć popularności na rynku jubilerskim, wykazuje duży ciężar oraz gęstość. Stąd też pochodzi jego nazwa - baros z greckiego oznacza właśnie "ciężki".
Rozpuszcza się tylko w stężonym, gorącym kwasie siarkowym. Jest trudno topliwy.

Występuje m.in. w USA, Wielkiej Brytanii, Niemczech, Rosji czy Francji. Jego złoża znajdują się także w Polsce: w okolicach Boguszowa-Gorców, Na Pogórzu Kaczawskim, w Górach Świętokrzyskich, w okolicach Machowa i Tarnobrzega, a także w Dolinie Kościeliskiej w Tatrach.
Ogólnie wydobywa się go w 50 krajach z ponad tysiąca złóż.

Baryt używany jest jako składnik barytobetonu, do wyrobu gum, lakierów, znajduje także zastosowanie w pirotechnice, cukrownictwie i garbarstwie.

Rzadko możemy go spotkać u jubilera, gdzie najczęściej jest używany w celach dekoracyjnych, jednak warto wspomnieć, że znane są jego oszlifowane kamienie o masie od 50 aż do 300 karatów. Pochodzą głównie z Anglii, gdzie spotyka się kryształy do metra długości, a także z Francji.

Baryt jest także cennym kamieniem kolekcjonerskim.